Ik had er echt een schurfthekel aan. Het enige dat ik leuk vond was ‘schildpadvoetbal’. Matten tegen de muur en gaan. Maar helaas dacht de gymleraar daar jarenlang totaal anders over. En zo ontstond er een lichtelijk trauma voor alle apparaten die je in een ouderwetse gymzaal terug kan vinden. ‘De Bok’, ‘Het Rek’ en ‘De Kast’. Allemaal gesneden uit oud hout, maar stevig genoeg om mij te kunnen dragen. Alleen daar kwam het dus nooit van. Gewoon omdat ik weigerde mijn leven (zo voelde dat destijds echt) in de waagschaal te stellen. En dat betekende dus dat ik steevast in de remmen ging wanneer ik op 5 meter hoogte door een gat moest kruipen of wanneer ik keihard, via een trampoline, achter een kast terecht diende te komen. Nee, dat ‘Apenkooien’ was voor stoere binken en niet voor watjes zoals ik.

25 jaar later. Westerunie Amsterdam. Apenkooi. En ik was erbij. Dat er in een kwart eeuw veel kan veranderen wist ik, maar dat ik na een verblijf van 5 uur in een omgebouwde gymzaal van ‘Apenkooien’ zou gaan houden, had zelfs ik niet verwacht. En nou moet ik wel eerlijk toegeven dat ‘De Bok’, ‘De Kast’ en ‘Het Rek’ in de laatste plaats hebben bijgedragen aan dit liefdevolle gevoel. Nee, het waren vooral de leggings, zweetbandjes en (sport)brillen van de aanwezige dames die mij in één keer 180 graden van koers deden wijzigen. ‘Call on Me, Call on Meeeeeeeeeeee’. 5 uur lang onderdeel van de levensechte clip van Eric Prydz ‘Call on Me’. En dat terwijl ik normaal bij het bekijken van de ‘Youtube’ versie al moeite heb mijn ‘gevoelens’ in bedwang te houden. Sportiviteit op een zaterdagavond. Uniek en niet te overtreffen.



Het was voor het eerst dat ‘Apenkooi’ een Amsterdamse club aan deed (na een Koninginnedag buiten-editie op het Marie Heinekenplein). En met een uitverkocht huis en een meer dan sportief gekleed publiek dat onvoorwaardelijk los ging op zowel Trijntje Oosterhuis als ‘Guns n Roses’ durf ik te concluderen dat dit niet de laatste editie in Amsterdam is geweest. Sterker nog, dit is ongetwijfeld het begin van de volgende stap voor dit topconcept. En ook voor mij is het eigenlijk een nieuw begin. Want als er de volgende keer weer ergens een Apenkooi-editie is, dan wil ik jullie maar 1 ding vragen: JUST CALL ON ME!!!! ;-PP

De volledige foto-sessie kan je natuurlijk ook weer bekijken op Link2party. Gewoonweg door op de volgende link te klikken:

13-2: Apenkooi @ Westerunie (Amsterdam)

FOTO-IMPRESSIE



Stairway to Ape-Town


Lichtgevend en uitnodigend


Eerste even het aantal toestellen :-)


Adidas en ‘Apenkooi Zweetbandjes’ gaan hand in hand


I think I see moving people…


Apenkooi verbroederd


San Proper ‘turnt’ gewoon met old-skool draaitafels


De Westerunie als Gymzaal


DE Ideale outfit voor een maandagavond in de Pacha Ibiza :-P


Plastic Tas


Als je jezelf door de gewichten heen ziet, kan het niet zwaar zijn


Krachtterm!


Je moet de groeten uit Amsterdam hebben, LUL! ;-PPPP


En Ron Brandsteder opent de avond officieel met zijn engelen


Blow Row Job? :-P


En de voetjes gingen uitbundig van de vloer


UP!


VOLLE GYMBAK!


Deze heren braken de tent af!


Leggings zijn zoooooo 2010 ;-)


Rubywax is trots op z’n 4 EURO munt


En waar zijn de slingerapen?


Voldoening aan de finish


Dat moet sterke shampoo geweest zijn


Zo te zien moet ‘Heidi’ daar nog even goed over nadenken ;-P


Het was wel duidelijk wie er deze avond ‘DE BOK’ was :-)


Wat was er dan in 1992 in Amsterdam?


Liefdesverklaring


Nou, zo te zien word dat NACHTWERK! :-PPP


En natuurlijk blijven rekken en strekken


En deze man had het gevoel dat er ook geesten aanwezig waren :-)


KOOOOOOOOLHYDRATEN VOOR G!O!


I could not believe my eyes, if ten million fireflies…


Hit by APE


New Kids on the Block


Ja, dan ben je toch mooi ‘DE LUL’ :-P


Voor het eerst gezien: Een Belgische Vuvuzela! :-P


Hugo Borst en Amanda (Gouden Kooi) maken plezier


KLEERHONGER


Met zo’n bril moet je de 120 meter wel halen


OK heren, nu allemaal even kijken naar die prachtige nagellak…..;-))))

13-2: Apenkooi @ Westerunie (Amsterdam)